Ceramicznie

...

2012-01-29T03:26:00.002+01:00

Mój 9-miesięczny projekt właśnie się zakończył.
I rozpoczęło się Nowe Życie.
:o)

...

2012-01-23T21:30:00.000+01:00

Dzisiaj byłam ostatni raz na zajęciach.
:o(
Wróce dopiero jak mnie córka wypuści.

Albo jak już nie wytrzymam z tęsknoty ;o)

Zaproszenie :o)

2012-01-20T21:01:00.002+01:00

Pracownia Ceramiki „AngobA” Ośrodka Kultury Ochoty
zaprasza na

DZIEŃ OTWARTY
22 stycznia, w niedzielę,
w godzinach 11.00 – 15.00

- możesz wykonać upominek dla Babci i Dziadka
- zwiedzić pracownię (zajrzeć do wielkiego pieca)
- kupić oryginalny drobiazg

Zapraszamy, szczególnie babcie i dziadków z wnukami, do wspólnej zabawy z gliną.
Wstęp wolny.
Pracownia mieści się przy ul. Przemyskiej 18
(za pocztą na Białobrzeskiej).
Tel. w Ośrodku Kultury Ochoty 822-48-70

Zapraszam :o)

Kafelki

2012-01-20T20:54:00.002+01:00

Niestety końcówka ciąży nie sprzyja lepieniu. Skupiam się głównie na lejnej oraz wykańczaniu różnych prac, które gdzieś tam czekały na swój czas.
Dzisiaj kafelki zrobione dawno temu plus szkliwo "ciekawe co to za turkus". No więc to był ten turkus (turkus nakrapiany), którego nie lubię, ale wyszedł nawet ok.

O niespodziewanych spotkaniach...

2012-01-19T22:53:00.022+01:00

Historia jeszcze ze starego roku, ale pojawia się dopiero teraz.

Gdzieś w grudniu, kiedy odbierałam poszkliwione porażki z gliny lejnej ;o) jedna ze nowych uczestniczek zajęć zaczepiła mnie i zapytała o podpis-pieczątkę, która widniała na dnie czerwonego-co-to-wyszedł-czarny wazonu.
Okazało się, że poznałyśmy się wirtualnie jakiś czas wcześniej na forumie, na którym bywam często i prowadzę również akcję zachęcającą do rozpoczęcia przygody z ceramiką, m.in. zamieszczając zaproszenia na różne imprezy w mojej pracowni. Zagadała mnie ona na owym forumie w temacie pracowni i zajęć gdzieś w czerwcu i od października zaczęła przychodzić.
Chciała tez mnie odnaleźć w świecie rzeczywistym. Przeczytała na blogu, że jestem w ciąży, ale jak na złość ;o) nie jestem jedyną ciężarną uczestniczką zajęć. Dopiero po pieczątce mnie rozpoznała.
Niesamowita historia, prawda?
Super było poznać osobę, którą udało mi się zachęcić do przyjścia na zajęcia i jeszcze się wciągnęła, bo cały czas chodzi. A do tego jak się okazuje, że jest to tak niesamowicie przesympatyczna osoba od której bije cudowna pozytywna energia, to nic tylko życzyć sobie więcej takich spotkań!

Niniejszym pozdrawiam Katarzynę!

Projekt miseczki

2012-01-02T22:22:00.002+01:00

Równolegle do zestawu kubków do wina robię miseczki - próbeczki.
Leję miseczki z bardzo sympatycznej formy, a później sprawdzam jak zachowują się na lejnej moje ulubione szkliwa.

Będę je pokazywać sukcesywnie, bo wychodzą na prawdę nieźle. :o)

P.S. Tak, tak. Byłam dzisiaj w pracowni ;o)

Nowy Rok

2012-01-01T00:50:00.004+01:00

Witam w Nowym Roku!

Dla mnie to będzie rok Wielkich Zmian.

A wszystkim czytelnikom mojego bloga życzę aby był wspaniały, pełen chwil wartych zapamiętania i mnóstwa inspiracji!

2011-12-23T22:28:00.004+01:00

W pracowni przerwa świąteczna do Nowego Roku aż.
Ach, jak ja wytrzymam?!

Nie lepię wcale, ale coś tam robię, leję, wykańczam stare prace, pędzę z jednym zamówieniem, żeby skończyć przed porodem ;o).
Dopóki dam rade przyturlać się do pracowni, będę przychodzić choćby towarzysko ;o)
Na razie wciąż mieszczę się w mój roboczy fartuch, więc pracować mogę.

Porażek CD, czyli zrób mi czerwony wazon.

2011-12-20T08:42:00.017+01:00

I kolejna porażka przy szkliwieniu pracy z gliny lejnej. Team ten sam, czyli masa lejna, nowe szkliwo plus nowa machina szkliwiąca:

Nie wiem skąd ta czerń się wzięła.

Wazon dostała w prezencie koleżanka z pracowni, którą ten niezamierzony efekt oczarował, a ja odlałam drugi wazon i spróbuję potraktować go starym sprawdzonym czerwonym efektem z Gliwic, który mnie jeszcze nie zawiódł.

Porażki, czyli dwa prawie pomarańczowe kominki

2011-12-19T21:01:00.049+01:00

Ostatnio szkliwienie zupełnie mi nie idzie.

Moja ulubiona machina do szkliwienia czyli słoik + odkurzacz się wzięła i zepsuła.

W zamian za to mamy nową maszynę, której podstawowym zadaniem jest malowanie ścian.

No nie możemy się dogadać

Do tego zaczęłam od głębokiej wody: nowa glina, nowe szkliwo (citrus), nowa maszyna i oto efekt

tu jeszcze nieźle, ale dalej kompletna porażka:

Niestety zmiana szkliwa na znany i obłaskawiony mandarin niewiele pomogła, ba nawet gorzej wyszło

Już widzę, że przy glinie lejnej nauka jak i które szkliwo będzie musiała rozpocząć się od nowa...

Lejna anielska

2011-12-18T22:06:00.009+01:00

Dzisiaj znowu lejemy.
A z jednej z form wyskoczył taki anioł :o):

Formę dostała Pani Małgosia, kierowniczka pracowni na pracownianej wigilii :o)

Mydelniczka

2011-12-17T10:21:00.000+01:00

Miała być biało-szara, jest szary i białe lustro.
Na zamówienie.

Tu ładnie widać "perłowość" białego lustra :o)

Chodzę na zajęcia, chodzę, ale pogoda nie sprzyja fotografowaniu prac.
Ech. :o(

Hau!

2011-11-22T12:43:00.000+01:00

4 teriery :o)

Od lewego górnego rogu: chmurkowe (to samo, co na talerzu, na zdjęciu tak dziwnie wyszło), plama oleju, plama oleju, chrisacola.

I tutaj bardziej prawdziwe zdjęcie szkliwa chmurkowego.

Talerz lany ze szkliwem chmurkowym

2011-11-22T12:40:00.000+01:00

Bardzo mi się spodobało na próbce. Takie jesienne niebo deszczowe :o).

Testuję nowy sposób podpisywania prac: pieczątka z angoby.

2011-11-21T20:48:00.006+01:00

Dzisiaj glina testowała moją cierpliwość, oj testowała!
Maszyna do szkliwienia szwankowała.
Całe zajęcia mi zeszły na szkliwieniu 3 niedużych prac.
I jeszcze na koniec udało mi się poszkliwić 1 miseczkę - próbkę na wysoką temperaturę. Podczas ostatniej wizyty w sklepie ze szkliwami nie mogłam się oprzeć i kupiłam próbki 2 szkliw na 1250 stopni. Ech.
No nie potrafię wyjść tylko z tym, co zaplanowałam kupić - zawsze wezmę coś ekstra ;o)

Efekty, mam nadzieję, będą już w sobotę!

Ufff :o)

2011-11-12T13:36:00.010+01:00

Zdążyłam!
Uff!
:o)
Skończyć drobny prezencik dla bardzo zdolnej fotografki.

UF...

Para...

2011-11-08T13:36:00.000+01:00

Dzisiaj będzie o innych, czyli o 2 blogach, które mnie zauroczyły i do których lubię zaglądać. Nie jestem zbyt wylewna i rzadko komentuje, ale bywam często. Dlatego też mam w ulubionych.
A blogów para, bo i do pary należą:
To i owo czyli rzeczy różne i inne czyli blog mistrzyni pędzelka - ilustratorki Katarzyny Bajerowicz
i
Biebrza Trophy czyli przepiękne zdjęcia Jerzego Dolaty.
Zajrzyjcie.
Warto. :o)

Lejna

2011-10-24T21:10:00.006+02:00

Mamy w pracowni ogrom form niewiadomonaco, kupionych na aukcji. Losujemy i testujemy.
Mi się wylosował podgrzewacz do aromatoterapii i dzban . ;o)

Dzban (niewielki) ma piękny kształt, prawda?
Poza tym standardowo wylałam jajko do tego kubek i miseczkę.
Walczę też z własną formą do lania.
Zobaczymy...

Wieści, wreszcie z pracowni!

2011-10-17T11:25:00.000+02:00

Wczoraj odbyły się pierwsze w tym sezonie zajęcia z lania gliny. Spędziłam bardzo przyjemne niedzielne przedpołudnie w szczupłym gronie fascynatek gliny ;o)
Wreszcie zastartowałam i są jakieś efekty, bo do tej pory bardziej siedziałam w pracowni chłonąc atmosferę niż działałam.
Zaczęłam też mozolny proces wykonywania formy.
Mam zamówienie na komplet kubków do wina. Lanie z pożyczonej formy jest bardzo czasochłonne, więc chcę zrobić sobie komplet form do takich kubków, żeby wykonanie zamówienia nie ciagnęło się w nieskończoność. Forma ma być 3-częściowa. Chciałabym mieć co najmniej 3 szt.
Zobaczymy...

Dzisiaj idę oglądać efekty lania, bo nie wszystko wyszło z form od razu.

Angoba ma już 15 lat!

2011-09-16T09:31:00.000+02:00

Zapraszam! :o)

...

2011-08-20T11:22:00.003+02:00

Trochę zaniedbałam bloga.
Niewiele się jednak dzieje u mnie ceramicznie. Ból pleców wyleczył mnie skutecznie z planów odwiedzania latem innej pracowni ceramicznej w Warszawie. Mam nadzieję, że przynajmniej pozwoli mi wrócić do Angoby we wrześniu!
Dodatkowo ból nasila się przy siedzeniu, co nie mobilizuje mnie wcale do uzupełnienia bloga o wpisy z kilku zaległych wyjazdów. Tekst już mam gotowy, trzeba tylko wybrać i przygotować zdjęcia. Tylko. ;o)

Jednak najbardziej jestem teraz skupiona na nowym "projekcie", który niestety ograniczy mi możliwość zajmowania się ceramiką. Przynajmniej na początku. ;o)
Wiem jednak, że da się to pogodzić.

Dlatego chcę prosić osoby, które czekają na moje nowe prace o cierpliwość, bo:

:o)

Misa indyjska jasna

2011-07-21T10:23:00.000+02:00

Ten sam pomysł, te same stemple (ale w innej konfiguracji) tylko inne kolory. Jasna glina + szare szkliwo.
Takie życzenie Zamawiającego :o).

2 zdjęcia z góry, bo na pierwszym lepiej widać kolor gliny, a drugie bez blików ;o)

Misa indyjska brązowa

2011-07-21T10:19:00.000+02:00

W wakacje planowałam zapisać się na ceramikę w pracowni blisko mojego domu, żeby nie cierpieć z powodu odwyku od Angoby, ale mój kręgosłup ma inne plany na najbliższe miesiące. Wrrrr.
Zatem w najbliższym czasie nowych prac nie będzie niestety. :o(

Pokazuje więc wreszcie ostatnie prace, które zabrałam z pracowni przed wakacjami. Zdjęcia słabiutkie, bo pogoda średnia, a i plecy szybko mają dość ekwilibrystyki z aparatem, a na prace czekają zniecierpliwieni nowi właściciele ;o).

Misa w indyjskie wzory - stemplowana stemplami z India Shopu. Glina brązowa, szkliwo turkusowe i bezbarwne. ok. 28 cm średnicy i ok 8 cm wysokości.

Candy u Kasi

2011-07-06T15:02:00.000+02:00

U Kasi ceramiczne candy.

Ja sie skusiłam :o)
A Wy?

90 cm -THE END

2011-07-03T11:32:00.001+02:00

Udało mi się odebrać gotowe 90 cm przed zakończeniem sezonu w pracowni.
A oto i efekty:

I jeszcze filmik, który zmontował mi mąż ;o)

Talent Trójki

2011-06-28T21:17:00.000+02:00

Bardzo miło mi donieść, że nagrodę radiowej trójki dla najbardziej obiecujących młodych artystów w kategorii Sztuki Wizualne otrzymała Karina Marusińska, której jestem ogromną fanką!

Info ze strony Programu 3:
- Za kreatywne podejście do ceramiki, za luz i poczucie humoru, za umiejętne połączenie formy rzeźbiarskiej, funkcji użytkowej i biegłości technicznej jest Karina Marusińska - ogłosiła Magda Jethon.
Nagrodę wręczyła Monika Małkowska, przewodnicząca jury w tej kategorii. - Ja chciałam tylko powiedzieć, że jestem bardzo skrępowana i czuję się bardzo szczęśliwa - powiedziała Karina odbierając nagrodę.
Młoda artystka jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W ramach różnych programów stypendialnych studiowała na Uniwersytecie Pais Vasco w Bilbao (2007) i w Instytucie Ceramiki w Guebwiller (2008). Zajmuje się designem, ale i kreacją artystyczną, często zacierając między nimi granice. Poszukuje rozwiązań polegających na łączeniu różnych dziedzin sztuki, nauki, ekologii. Bada zjawisko recyklingu na wszelkich możliwych płaszczyznach. Karinę interesują problem twórczego gospodarowania odpadami przemysłowymi. Realizuje się także jako animatorka kultury.
Od 2010 roku pracuje jako asystent w Pracowni Projektowania Ceramiki Użytkowej na Wydziale Szkła i Ceramiki wrocławskiej ASP.
W finale Talentów Trójki w kategorii Sztuki Wizualne znaleźli się także: Janna Zdzienicka i Michał Stonawski.
Prace artystów oceniało jury w składzie: Edward Dwurnik, Monika Małkowska, Stach Szabłowski i Magda Jethon.
Gratuluję!

Pożegnanie na wakacje

2011-06-27T21:00:00.001+02:00

Dziś ostatnie zajęcia przed wakacyjną przerwą.
Czas zabrać swoje klamoty i odebrać ostatnie prace.
Ja przytachałam 90 cm.
Teraz czeka na dobre światło do sesji ;o)
Angobo, do zobaczenia we wrześniu!

Morze, ach morze...

2011-06-26T23:40:00.000+02:00

Znów odwiedziłam trójmiasto.
Naładowałam akumulatory.
Odwiedziłam kilka "nowych" miejsc - wkrótce krótka relacja.

Kocham polskie morze, ale chyba już to pisałam...

Gdańsk - Oliwa (park, katedra i kuźnia wodna)

2011-06-25T20:25:00.026+02:00

W ramach odkrywania nowych-starych miejsc w Trójmieście pojechaliśmy do Oliwy.
Ostatni raz byłam tutaj chyba z wycieczką klasową w podstawówce. ;o)
Pamiętałam jedynie organy z katedry z ruchomymi figurkami.

Przespacerowaliśmy się po parku (zajrzeliśmy nawet do ogrodu botanicznego i palmiarni - MZ słabe), w Katedrze zostaliśmy na koncercie (figurki ruszają się dokładne tak, jak zapamiętałam!), a na koniec zaciekawieni znakami zajrzeliśmy do kuźni wodnej (młoty i nożyce kowalskie poruszane były za pomocą koła wodnego!).
Park:

Katedra:

wnętrza:

Kuźnia wodna:

Stocznia Gdańska

2011-06-24T19:56:00.032+02:00

Bywam w Gdańsku od czasu do czasu, jak moje uzależnienie od Bałtyku zaczyna dawać się we znaki. ;o) Zwykle "zwiedzanie Gdańska" ogranicza się do spaceru po starym mieście, ale przyznam, że mijana za każdym razem stocznia mnie kusiła.

Tylko nie wiedziałam czy i jak można ją zwiedzać.

Dosłownie na chwilę przed wyjazdem, rzuciłam okiem na jeden z moich ulubionych blogów - Strawberries from Poland - żeby zobaczyć nowy wpis, a tu niespodzianka - opis zwiedzania stoczni właśnie! I to jaki - zabytkowym czerwonym ogórkiem, z byłym pracownikiem w charakterze przewodnika.

Zadzwoniłam, zarezerwowałam miejsca i pojechaliśmy. :o)
Było świetnie i nawet pogodna "czasem słońce, czasem deszcz" nie zepsuła nam humorów.

przed wejściem do stoczni w knajpce takie oto widoki

A cot sprzedawał w kiosku z pamiątkami ;o)

Przy okazji zwiedziliśmy również wystawę sztuki w stoczniowej hali:

Warsztat Wałęsy:

Aniu, dziękuję!

Bo tak się dzisiaj czuję!

2011-06-21T22:08:00.000+02:00

tu wpisuje treść posta. każdy akapit tak samo.

90 cm - C.D.

2011-06-20T21:56:00.001+02:00

90 cm. zostało pomalowane.
Zajęło mi to całe zajęcia i ręka trochę więdła, ale udało się.
Teraz wszystko w rękach boga ceramiki ;o).

Kołysanka ;o)

2011-06-19T21:54:00.000+02:00

A co słychać u 90 cm?

2011-06-15T22:02:00.000+02:00

Co najmniej 2 osoby się ucieszą na wieść, że 90cm szykuje się do szkliwienia :o)
Będzie to operacja skomplikowana, bo 90 cm nie zmieści się do kabiny do szkliwienia, ale co? My nie damy rady?!
Damy radę!
LOL

Zielono-srebrna patera

2011-06-15T21:52:00.001+02:00

Testowania ciąg dalszy.
Tym razem tułowicka + metal grun.
23 x 23 cm.
wys.: 5,5 - 8,5 cm.

Pomarańczowa patera

2011-06-15T21:47:00.001+02:00

Wykańczam powoli gliny przed wakacjami.
Tułowicka + mandarin + eksperyment na środku.
Nowe koronki kupiłam i musiałam testować ;o).

23 x 23 cm,
wys.4,5 - 7 cm.

7WSC

2011-06-11T21:49:00.027+02:00

Niestety musiałam dzis pracować, ale prosto po pracy popędziłam na Pragie na piknik ceramiczny.
Jak zwykle było wspaniale!
Jak zwykle przepiękna wystawa na wodzie:

Namierzyłam pracę Andrzeja Mędrka, ale samego Andrzeja nie wyłowiłam w tłumie niestety...
Przespacerowałam się i pooglądałam wystawione prace. Zachwyciły mnie zwłaszcza ogromne naczynia pana Grzegorza Sołtyszewskiego, który wypala prace w cegielni (bez szkliwa). Piękne!
Także stoisko Dorotki i Rysia wyróżniało się wśród zalewu czerwieni i pomarańczu ;o)
A tu zalew na stoisku Angoby ;o)

Rzeźba Marysi S. Darka Osińskiego także zachwycająca.

Ale oczywiście najdłużej siedziałam na naszym stoisku. Fotografowałam raku i mimo zapewnień, że dziś jestem w 100% towarzysko chwyciłam za szczypce ;o)

(otwierać, czy nie otwierać...)

raku wzbudza ciekawość ;oP

ptasiory Nandy.

Do zobaczenia za rok!

7 WSC

2011-06-10T21:24:00.002+02:00

To już jutro!
Pamiętacie?

Zapraszamy!

Ceramicy czasu nie liczą ;o)

2011-06-08T22:01:00.003+02:00

Wprawdzie znów nie udało się zorganizować wystawy, ale mamy katalog!
Zobaczyliśmy go dzisiaj na pożegnaniu sezonu w Angobie :o)

moja praca - patera w koty :o)

Raku podczas Nocy Muzeów - efekty

2011-05-29T17:13:00.003+02:00

Wreszcie znalazłam czas na sfotografowanie moich prac.
Już czyste, umyte, wciąż lekko pachnące dymem :o).
Patera nr 1:

I detale:

Szkliwo złote w kropce wyszło ładnie, za to turkusowe nieco, hmmm... miedziano ;o)
Patera nr 2:

I detale:

Tutaj mamy zielone przebijające się przez miedź plus złote, które wszyło jak srebrne.
Miseczka:

Cała szkliwiona tylko złotem, a spód polerowany.
Miała mały wypadek i oto jego efekty:

I tak to się paliło...

7 Warszawskie Spotkania Ceramiczne - zaproszenie

2011-05-16T11:15:00.002+02:00

W sobotę 11 czerwca 2011 w godz. 11.00-18.00 na terenie Centrum Promocji Kultury Dzielnicy Praga Południe przy ul. Podskarbińskiej 2 odbędą się 7 Warszawskie Spotkania Ceramiczne.

Pracowania Angoba będzie miała jak zwykle swoje stoisko oraz piec raku i będziemy dymić :o).
Po więcej informacji zapraszam TUTAJ. :o)

Do zobaczenia!

Nocne Raku - Noc Muzeów

2011-05-15T18:49:00.001+02:00

W tym roku zamiast zwiedzać po nocy w tłumie Warszawiaków, pracowałam w Noc Muzeów.
Warszawskie pracownie skrzyknęły się i na placu przed sklepem Ceramiq zorganizowały wypał raku.
Wypał był bardzo udany towarzysko i myślę, że pracowo też :o).
Ja szalałam ;o) i mimo, że śmierdziałam potem gorzej niż grill, miałam czarny manicure, czerwone i łzawiące oczy to byłam zachwycona!
Ja to po prostu kocham!

A poniżej foto-relacja:
Mimo obaw zwiedzający dopisali. Widać piec rzymski Zofii Kosiorek z Keramosu:

Nasze stanowisko, dzięki możliwości pomalowania i wypalenia na miejscu pracy, było oblegane ;o):

Malowanie:

Moje prace przed wypaleniem:

Zaczęłyśmy od naked raku:

Raku w Ogrodzie Sztuk :o):
Rysio:

Dorotka z lewej:

Paulina:

Raku w Czarach:

I nasze dymienie :o):

Foto baj: Adam Nowacki:

Dziękuję Joannie za możliwość uczestniczenia w tym fantastycznym wydarzeniu.

Drobiazg

2011-05-14T16:30:00.019+02:00

Trochę zdjęć drobiazgu, który powstał niedawno z ostatniego kawałeczka brązowej gliny, który poniewierał się na mojej półce w pracowni.
Zaczynał podsychać, a ja nie lubię zabawy z rozmaczaniem zeschniętej gliny :o/.
Poza tym potrzebowałam elementów do naszyjnika z brązowego "bekonu" ;o)

Z pozostałych powstaną broszki lub magnesy na lodówkę :o)

Mają ok 5 x 5 cm.
Przy okazji z ostatniej kulki z gliny zrobiłam takie cudo:

A na zdjęcia załapał się też pomalowany przy okazji kocio - krakle:

Korzystałam z dzisiejszej pięknej pogody. :o)

Talerz ekspertyment

2011-05-07T17:17:00.010+02:00

Talerz powstał na zajęciach z gliny lejnej jako eksperyment, bo forma, którą zrobiłam pod ten talerz nie służy do lania. Chciałyśmy zobaczyć co wyjdzie ;o).
Było sporo szlifowania, ale za to nie wypaczył się ani trochę (w przeciwieństwie do talerzy wyklejanych z płata w tej formie). Moze to kwestia techniki, a może gliny.
Talerz poszkliwiłam szkliwem krystalizującym.
Wyszedł pięknie, ale jak zwykle trudno go sfotografować, aby efekt ukazac w pełni.
Oto efekty usilnych prób ;o):

Miał być podstawką pod świece, ale jest tak piękny, że mi go szkoda zasłaniać.

Talerzyk na obrączki

2011-05-07T17:05:00.005+02:00

Dzisiaj bierze ślub forumka z mojego ulubionego forum ;o), która złożyła u mnie zamówienie na ceramiczny talerzyk na obrączki.

Wszystkiego najlepszego Młodej Parze!

Noc Muzeów 2011 - zaproszenie

2011-05-05T10:42:00.000+02:00

14 maja odbędzie się po raz 8 w Warszawie Noc Muzeów.

W tym roku w ramach tej imprezy na ul. Chełmskiej 21, przed sklepem ceramiq.pl warszawskie pracownie ceramiczne zorganizują nocny wypał raku.
"Moja" pracownia - Angoba - będzie brała udział w tej imprezie ze swoim piecem i ja też tam będę - biegać z aparatem i pomagać przy wypałach. :o)
Zapraszam serdecznie, bo raku w nocy jest niezykle efektowne!

Majówka na Warmii - dzień piąty

2011-05-03T19:45:00.034+02:00

Na dzisiaj zaplanowany był już tylko powrót, jednak udało mi się namówić męża na zwiedzenie jednej z pochylni "z lądu", bo droga była pusta i dobrze się jechało (mieliśmy dobry czas, jak mawiał przewodnik, który przegonił mnie po Paryżu 15 lat temu ;o)). Trafiliśmy na pochylnię Jelenie, bo pomimo remontowych objazdów dojazd do mniej był w miarę dobrze oznaczony.

Trafiliśmy na miłą obsługę, która bez problemu pozwoliła nam myszkować i robić zdjęcia, oraz chętnie opowiadała o działaniu i konserwacji mechanizmu.

Foto baj maj mąż:

Do tego trafiliśmy akurat na transport stateczku. Było piekielnie zimno, więc zbyt wielu turystów na pokład nie wyległo ;o).

Statek na wózku do transportu:

I jedzie po trawie...

drugi wózek wciąż pusty.

Foto baj maj mąż:

Po obfotografowaniu pochylni z każdej strony uciekliśmy zmarznięci do samochodu i ruszyliśmy w drogę powrotną. Wiernym towarzyszem był nam deszcz. ;o)

Majówka na Warmii - dzień czwarty

2011-05-02T20:40:00.001+02:00

Wyspani zjedliśmy obfite i pyszne śniadanie w Ranczu (po raz pierwszy podczas tej wyprawy - do tej pory śniadania kombinowaliśmy własnym sumptem w pokoiku) i zaczęliśmy planować kolejny dzień. Pogoda ustabilizowała się na poziomie pochmurno i zimno oraz czasem pada. Niestety. :o(

Planowaliśmy zwiedzenie muzeum gazownictwa w Górowie Iławeckim, ale na szczęście przytomnie najpierw tam zadzwoniłam i usłyszałam, że "muzeum nieczynne". Cóż było robić, ruszyliśmy prosto do Ornety.

Orneta zachwalana była w przewodnikach jako miasteczko "jak na południu Francji". Może w słoneczny dzień... Nas nie urzekło aż tak. Bardzo trudno było znaleźć miejsce do parkowania. Zrobiliśmy sobie spacer po miasteczku zahaczając o opisane w przewodnikach zabytki:

Ratusz w stylu gotyckim z XIV w. z przyklejonymi do niego domkami budniczymi. Niestety ratusz był zamknięty.

Dotarliśmy do obu wspomnianych w przewodnikach cerkwi, ale też były zamknięte. Za to w kościele parafialnym św. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty mieliśmy szczęście :o) akurat pani sprzątała kościół i pozwoliła nam wejść do środka i do woli podziwiać zgromadzone w nim zabytki. Jest to jeden z najpiękniejszych kościołów gotyckich na Warmii, więc warto go dokładnie obejrzeć.

Kościół z zewnątrz:

Oraz wnętrze:

Na ścianach biblia Pauperum:

Na sklepieniu głowa Jana Chrzciciela:

I na koniec widok na kościół i stare miasto:

Z Ornety udaliśmy się do Krosna obejrzeć zespół pielgrzymkowy z kościołem Nawiedzenia NMP. Zespól jest wzorowany na Świętej Lipce, ale mniejszy i także rzadziej odwiedzany. Legenda głosi, że nurcie płynącej przez Krosno Drwęcy Warmińskiej znaleziono cudowną figurkę Matki Boskiej. Najpierw zbudowano drewnianą kaplicę, w której umieszczono otaczaną kultem figurkę. Potem obecnie istniejący kościół (przesunięto nurt rzeki tak, aby ołtarz stanął dokładnie w miejscu znalezienia figurki). Figurka zniknęła z kościoła w 1945 roku.

Krosno urzekło nas bez dwóch zdań!

Tutaj także mieliśmy szczęście - w kościele trwały przygotowania do ślubu - był więc otwarty. Mogliśmy tez wysłuchać próby organów. :o)

Z Krosna pojechaliśmy do kolejnego - jeszcze bardziej zapomnianego i zniszczonego - zespołu pielgrzymkowego w Chwalęcinie.Poinstruowani przez miłą panią w Ornecie (która poleciła nam wizytę w Chwalęcinie) zaczęliśmy poszukiwania klucznika, gdyż budynek jest zamknięty na głucho, a klucze ma mieszkająca w pobliżu rodzina. Na szczęście chętnie nas wpuścili (a przy okazji na zdjęcia w krużgankach załapała się Para Młoda, którą przywiózł tu - jak się okazało - na pałę Pan Fotograf).

W Chwalęcinie znajduje się słynący łaskami Czarny Krucyfiks, który znaleziony w lesie, kilka razy wracał "na swoje miejsce" z kościoła w Osetniku, gdzie został przyniesiony z lasu. Ostatecznie na miejscu znalezienia krzyża wybudowano najpierw kaplicę, a po wielu cudach kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.

Zespół jest bardzo zaniedbany, odpadające tynki, zniszczone stacje drogi krzyżowej, gniazdo bocianie na dachu, ale wnętrze zapiera dech w piersiach!

Wnętrze ozdabia polichromia przedstawiająca Legendę Krzyża Świętego:

Pan fotograf w podziękowaniu za załatwienie klucza daje nam namiary na "romantyczne ruiny niedaleko". Ruszamy w drogę. Romantyczne ruiny okazują się być resztkami pałacu, które usiłuje odbudować jakieś polsko-niemieckie towarzystwo (właściciel był Niemcem) o czym świadczą wiszące na resztkach elewacji plansze (jest na nich również informacja, ze towarzystwo nie prowadzi kwesty na terenie ruin - widocznie przedsiębiorczy lokalsi dorabiali sobie na wino ;o)). Oczywiście chwilę po nas zjawia się i pan fotograf z Młoda Parą i mimo wszechobecnych zakazów wstępu zagania ich do wnętrza ruin na "romantyczne ujęcia" ;o)

A oto i rzeczone ruiny:

Ponieważ dzień jeszcze młody postanawiamy wynagrodzić sobie wykreślenie Olsztyna z planu wycieczki i ruszamy do planetarium we Fromborku gdzie biegiem docieramy na ostatni seans zahaczając na chwilę o Katedrę:

Przez okienko w podłodze widać trumnę Kopernika ;o)

Pokaz w Planetarium prowadził bosy astronom, który "odbywa podróże kosmiczne na statku Ziemia, czując swoją rodzimą planetę pod bosymi stopami".

Myślałam, że bose stopy prowadzącego to element pokazu, ale pan zamknął planetarium i bez butów pomaszerował do domu. Było jakieś 7 stopni i wiatr!

Z Fromborka pomknęliśmy już prosto do Braniewa, gdzie wizytowaliśmy rodzinę :O)

Majówka na Warmii - dzień trzeci

2011-05-01T21:39:00.090+02:00

Dzisiaj nie musieliśmy się zrywać rano, ale nie marudziliśmy za długo. Pożegnaliśmy nasz "uroczy" pokoik i ruszyliśmy do Gietrzwałdu. Plan był taki: zwiedzanie sanktuarium, msza, karczma Warmińska (podobno pysznie karmią). Niestety nie wypalił. W kościele odbywały się chrzty, więc nie chcieliśmy łazić i przeszkadzać - zrobiłam tylko 2-3 szybkie zdjęcia i poszliśmy na spacer do cudownego źródełka. Po drodze dopadł nas deszcz. Po mszy poszliśmy do karczmy, a tam imprezy po-chrzcielne i brak wolnych miejsc. Nie zależało nam aż tak, żeby siedzieć na zewnątrz, bo deszcze nie ustawał.
Widok na sanktuarium ze wzgórza z drogą krzyżową:

Droga krzyżowa:

Cudowne źródełko:

Wnętrze kościoła:

Kolejny punkt wyprawy to Lidzbark Warmiński. Zaczęliśmy od poszukiwania kawy z ekspresu. Niestety miasto nie jest łaskawe dla kawoszy ;o) ale się udało. Ożywiona kawą, wciąż pod parasolem udaliśmy się do zamku.

I tu kolejna niespodzianka - remont.
Ścieżka wzdłuż kupek gruzu i taśm zabezpieczających "zakaz wstępu" prowadziła prosto do wnętrz.
Oto jakie widoki nas przywitały:

Zamek jest piękny, ale będzie jeszcze piękniejszy po remoncie (nie było nam dane zwiedzić krużganków,

kaplicy i wystawy sztuki współczesnej) i zwiedzany niekoniecznie spod parasola.
Trochę wnętrz:

Funkcję przewodników pełniło dwóch ochroniarzy, którzy przypomnieli nam, żebyśmy koniecznie zeszli do piwnic:

Nie było to must see ;o).

Jeszcze kilka zdjęć p.t. "deszcz pada"

i uciekliśmy do samochodu.

Na szczęście deszcz szybko ustał i udało mi się namówić męża na spacer po Lidzbarku, dzięki czemu udało nam się zobaczyć niezwykłą cerkiew prawosławną przerobioną z kościoła protestanckiego i odbyć przemiłą rozmowę z proboszczem 15-osobowej parafii prawosławnej w Lidzbarku. A wszystko dzięki temu, że na płotku okalającym świątynię wisiała kartka - chcesz zobaczyć wnętrze - zadzwoń. ;o)

Widzieliśmy również Wysoką Bramę

i zwiedziliśmy kościół farny:

Po zakończeniu zwiedzania Lidzbarka czas było podjąć decyzję gdzie nocujemy. Po kilku telefonach z planu wycieczki wykreśliliśmy Olsztyn i ruszyliśmy w stronę Dobrego Miasta, gdzie zanocowaliśmy w przyjemnym pensjonacie "Ranczo w Dolinie". Wczesnym wieczorem odbyliśmy również spacer po miejscowości.
Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela i Wszystkich Świętych - Bazylika Mniejsza:

udało nam się nawet wejść do środka, ale na kilka chwil, bo siostry właśnie zamykały ;o)

Baszta obronna zwana "Basztą Bocianią":

Kościół pw. Św. Mikołaja (Obecnie jest świątynią parafialną obrządku ukraińsko - bizantyjskiego):

Kościół ewangelicki - obecnie biblioteka:

Majówka na Warmii - dzień drugi

2011-04-30T21:45:00.002+02:00

Pobudka o 6:30 zupełnie nie wakacyjna, ale o 8:00 rozpoczynał się rejs kanałem Elbląskim, a dojście do miejsca startu zajmowało nam pół godziny i jeszcze trzeba było bilety kupić (podobno w sezonie bez wcześniejszej rezerwacji nie ma na to szans). Wyprawa tania nie jest - 144 PLN od osoby, z obiadem w styropianowym pudełku i powrotnym autobusem do Ostródy w cenie - ale warta każdej złotówki! Pogoda nam dopisała. Na wodzie było chłodno, ale słonecznie. Zainstalowaliśmy się na górnym pokładzie na całe 11 h i syciliśmy oczy widokami. Na statku ze skrzeczącego głośniczka pan na przemian z panią snuli opowieści o kanale, ale najciekawsze historyjki opowiadał wesoły kapitan statku. Bardzo komunikatywny gość nam się trafił, chętnie odpowiadał na pytania, zapraszał dzieci, trochę znudzone 11h monotonią pyrkania po kanale i jeziorach, do swojej kabiny i objaśniał jak się steruje statkiem. Zdecydowanie cały rejs to dla dzieciaków hardcore - rodzicom z przychówkiem polecam krótszą trasę Buczyniec - Elbląg - sam cymes - pochylnie.
Nie ma co pisać, trzeba pokazać! :o)

Pierwszy w sezonie rejs zaczynał się w Ostródzie. A oto i przybywają nasze statki:

Z Ostródy płyniemy jeziorem Drwęckim w kierunku Kanału:

I dalej kanałem w kierunku pierwszej śluzy:
(wędkarze nie byli zachwyceni naszą obecnością ;o))

I oto przed nami śluza zielona:

Zbałamuciliśmy tutaj prawie godzinę z powodu kloca drewna, który uniemożliwił zamknięcie wrót śluzy. Obsługa okropnie długo nie mogła go wyciągnąć. :o]

wreszcie się udało i mogliśmy ruszać dalej!

Następna była śluza Miłomłyn.
Aby do niej wpłynąć statek musiał przepłynąć pod bardzo niskim mostkiem.

Opuszczono w tym celu budkę kapitana.
Budka podniesiona (widać też wypasione radyjko):

Budka opuszczona:

Pod kilkoma mostami miejsca było rzeczywiście "na styk" ;o):

Na tej śluzie wszystko poszło sprawnie:

Po przeprawie przez drugą śluzę rozpoczęła się "najnudniejsza" część rejsu - pierwsza pochylania dopiero za 4h.
Na początku fotografowaliśmy widoki:

O takie tabliczki witały z brzegu żeglujących ;o):

mam nadzieję, ze te złe psy pływać nie umieją :lol:
Jednak monotonia dała się we znaki również nam i część tej trasy przespaliśmy (głównie dłuuuugie jezioro Ruda Woda).
Ależ, ależ około godziny 14:30 ukazała się naszym oczom pierwsza pochylnia - Buczyniec:

Tutaj dokwaterowali się kolejni uczestnicy (mocno zaskoczeni naszymi strojami - ja miałam czapkę, rękawiczki i byłam owinięta chustą, o kurtce nie wspominam - na wodzie mocno wiało mimo słońca). I tutaj także na pokład wniesiono nasz obiad, którego wydawanie rozpoczęto już podczas przeprawy przez pochylnię.
No to ruszamy!

i koniec pochylni

Ale niedługo pojawia się następna - Kąty:

na dole widać drugi - o tej porze roku jeszcze pusty - wózek, na którym statek jest przeciągany do następnej części kanału (w naszym przypadku - położonej niżej):

I opuszczamy wózek drugiej pochylni:

A teraz trzecie w kolejności - Oleśnica:

I czwarta - Jelenie (którą ostatniego dnia obejrzymy sobie "z lądu" w drodze powrotnej):

I piąta - całuny.
Tutaj wózek do przewożenia statków widać w całej krasie:

Na ostatniej pochylni udało mi się złapać drugi statek, który płynął za nami na pochylni:

Niesamowite jest to, że wszystkie pochylnie działają dokładnie tak jak zostały zaprojektowane - statki transportuje się wykorzystując jedynie siłę wody! W przypadku pochylni Całuny - platformy poruszające się na linach napędzane są za pomocą turbiny wodnej Francisa, na pozostałych pochylniach znajdują się koła wodne. Poza tym, oprócz lin, wszystko ma te 150 lat i działa bez zarzutu!
Po przeprawie przez pochylnie wpłynęliśmy na jezioro Drużno:

O tej porze roku wciąż jeszcze niezarośnięte (podobno latem wcale nie widać wody):

Na pokładzie zostali najtwardsi (okropnie wiało!), których opowieściami o kanale zabawiał kapitan:

Moza było tez zobaczyć kormorany, orły i karmić tłumnie nam towarzyszące mewy:

Po przepłynięciu Drużna, dotarliśmy do Elbląga, gdzie czekał na nas autobus powrotny do Ostródy.

Wycieczka była wspaniała! Polecam każdemu!

P.S. Wybaczcie ilość zdjęć, ale to i tak niewielki procent tego co napstrykaliśmy!
P.S. II Tu można zobaczyć całą mapę kanału.

Majówka na Warmii - dzień pierwszy

2011-04-29T23:11:00.002+02:00

Zamarzyła mi się jakiś czas temu Warmia. Niby blisko, niby często przejeżdżam tamtędy w drodze do Trójmiasta, ale nic o niej nie wiem. Kolejnym marzeniem był rejs Kanałem Elbląskim. Z połączenia tych dwóch marzeń powstał plan wyprawy majowej na Warmię. :o)

Zapraszam!

Dzień pierwszy

Plan był napięty - huta szkła zapraszała tylko do 14:00, więc wyruszyliśmy z samego rana, jedynie z półgodzinnym opóźnieniem w stosunku do planu. Jak na nas - doskonały czas. ;o)

Trasa Warszawa - Olsztynek upłynęła bez większych atrakcji. Ok. 12 zameldowaliśmy się na rynku w Olsztynku, gdzie skonsultowałam lokalizację huty w Informacji Turystycznej i pstryknęłam fotkę lwu (sam rynek w remoncie)

oraz rzuciłam okiem na kosciół (obecnie muzeum) i zamek krzyżacki (obecnie szkoła).
Do huty (a raczej hutki) dotarliśmy kilka minut później. I tu po raz pierwszy objawił się nasz niefart - topienie szkła nie poszło tak jak trzeba i nie nadawało się ono jeszcze do dmuchania. W zamian za to mój mąż pogadał sobie z pracownikiem jak hutnik z hutnikiem ;o) a drugi pan z obsługi pokazał nam jak się robi kaczuszkę:

Czułam niedosty, ale pan hutnik ciągnięty za język przez mego męża, opowiedział nam na prawdę sporo o technologii topienia i dmuchania szkła. Zajrzymy jednak tam jeszcze kiedyś w nadziei na pokaz dmuchania. Zwłaszcza, że Olsztynek leży na trasie Warszawa - Gdańsk, którą pokonujemy kilka razy w roku ;o)

Z huty do kolejnego punktu wycieczki - skansenu w Olsztynku był już rzut beretem. Skansen spory, piękny. Zupełnie inne chaty niż w skansenach mazowieckich.

Wóz cygański:

Kościół w skansenie:

Wnętrza kościoła:

Koźlę ;o)

Chata z pracownią garncarza:

Wnętrze:

Warto było, zwłaszcza, że pogoda jeszcze łaskawa - było ciepło i słonecznie. Przed każdą chatą pani lub pan z obsługi - otwiera, pokazuje, odpowiada na pytania.

Wnętrze klasy szkolnej:

Ciekawa wystawa zabawek w jednym z budynków:

Ciekawie zaaranżowana gospoda:

i tylko osada Prusów „Amalang” bez rewelacji - ale chyba dopiero w trakcie budowy:

W karczmie obok skansenu jedliśmy bardzo smaczny obiad popijany (tylko ja, kierowca nie!) pysznym warmińskim piwem i ruszyliśmy w kierunku Ostródy - miejsca naszego noclegu.

Lokal nas rozwalił. Czuliśmy się jak u wujka Mietka brata szwagra w gościach. Mikro-pokoik na pięterku z niewygodną wersalką i wiekowym telewizorem made in ZSRR. Chociaż u wujka dostalibyśmy jakieś ręczniki ;o). Za to kawa (sypana!) i herbata (zielona ;o)) były gratis. Dobrze, że i czajnik z lodówką były, bo śniadań niet. No i pokój z łazienką okazał się pokojem z łazienką obok. Jedno słowo, a jaka różnica! Łotewer, grunt, ze było ciepło i sucho - zbyt dużo czasu tam nie spędziliśmy. :oP
Po zainstalowaniu się w lokalu, ruszyliśmy na wieczorny spacer po Ostródzie celem sprawdzenia ile czasu zajmie nam rano dotarcie do punktu startowego rejsu po kanale (czyli głównego powodu naszej obecności w Ostródzie), zlokalizowanie tego punktu i zaliczenie zabytków, opisanych na stronie internetowej Ostródy jako warte zobaczenia.
Zaliczyliśmy zamek krzyżacki - bez rewelacji, ale fakt - muzeum już było zamknięte, a weszliśmy do środka jedynie z powodu odbywającej się tam imprezy. W zdjęciach przeszkadzały biegające dzieci (teraz ty jesteś wampierm i nas gonisz! - ale ja nie chcę być wampirem, boje się być wampierm. :lol: )

Fontannę - Pomnik Jedności Europejskiej (Dawniej fontanna Trzech Cesarzy):
Odsłonięcie tego pomnika nastąpiło 19.08.1907 roku. Granitowy pomnik poświęcony był trzem cesarzom Niemiec, którzy w 1888 roku rządzili państwem niemieckim: Wilhelmowi I, Fryderykowi III i Wilhelmowi II. W latach sześćdziesiątych XX wieku granitowy obelisk zdemontowano W miejsce kilkutonowej iglicy wstawiono betonową rzeźbę Trzech Syren. W dniu 1 maja 2004 r. ( wejścia Polski do Unii Europejskiej ) przywrócony został pierwotny wygląd fontanny. Od tego momentu nosi ona nazwę Pomnika Jedności Europejskiej, a zamiast wizerunku trzech cesarzy widnieją na niej herby Ostródy, Osterode am Harz (miasta partnerskiego Ostródy) oraz Unii Europejskiej.(info z oficjalnej strony Ostródy).

kościół pw. Św. Dominika Savio z XIV w. zamknięty (z zewnątrz bez rewelacji):

kosciół Ewangelicko - Metodystyczny i Ewangelicko-Augsburski z początków XX w. też tylko z zewnątrz niestety wieża widokowa zamknięta do odwołania :o()

i kosciół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z XIX w. (podobno piękny wewnątrz, ale również zamknięty):

Za to przed kościołem wisiał uroczy plakat::

A na zakończnie dnia obserwowaliśmy zachód słońca z molo:

Nie udało nam się namierzyć kamienia plebiscytowego i wieży Bismarcka :o(

Kafelek z roślinnym motywem

2011-04-18T22:37:00.001+02:00

Motyw stemplowany stemplem do scrapbookingu.
Bardzo jestem zadowolona z efektu.
Szkliwa - blado wypadł zielony efekt plus brąz jedwabisty w niespotykanej odsłonie.
Zaskoczył mnie tymi kropkami totalnie.

Kula z masy lejnej

2011-04-18T22:32:00.000+02:00

Wazonik kula to pierwsza ulana przeze mnie praca.
Posłużyła jako próbnik możliwości efektów i plamy oleju.
Pięknie płyną. ;o)

A przed wypałem wyglądała tak:

(z przodu jajko poszkliwione ekwadorem, łowce, próbki i kafel tez moje).

Jajka lane

2011-04-17T21:21:00.016+02:00

To już n-te moje podejście do tematu jajek w postaci wiszących ozdóbek wielkanocnych.
Chyba najbardziej udane.
Poprzednie zwykle lądowały w koszu na śmieci ;o)
2 z 3 już gotowe, ale bardzo trudno je dobrze sfotografować.
Do ideału im daleko - szkliwo krystalizujące zupełnie nie wychodzi na nie-płaskich obiektach. Za to Ekwador popłyną pięknie - aż za bardzo ;o).
Mimo to zawisły u mnie w mieszkaniu i wprowadzają świąteczny nastój.

O tak sobie wiszą:

Nowy próbnik

2011-04-07T21:51:00.000+02:00

Ponieważ próbki nie mieściły się już w starym pudełku - przyniosłam nowe.
To już mała skrzynka.
Teraz są ładnie posegregowane na gliny i kolory.

Nie, nie mam tylu szkliw. ;o)
To próbki moje i Nandy.

Kafelek dla Patryka

2011-03-30T17:56:00.000+02:00

Na moim ulubionym forum zrobiłam licytację kafelków - podstawek na rzecz Patryka. Większość była gotowa, ale jeden był niepomalowany i zwycięzca mógł sam wybrać kolor.
Padło na pomarańcz.

Kafelek wyszedł idealny.Chyba specjalnie się postarał. ;o)
Szkliwo: mandarin.

A co u mnie?

2011-03-30T15:16:00.012+02:00

90 cm powoli schnie,

a ja zabieram się za wykańczanie lanych prac (zrobiłam jajka, które chciałabym na Święta powiesić w domu).

kubek na wino - czeka na wypał

jajo ze szkliwem czeka na wypał

jajo i kubek nr 2 jeszcze surowe.

Do tego talerz - eksperyment, który zostanie podstawką pod świece, jak się uda. I jeszcze zaczynam zabawę z literkami - mam ślubne zamówienie na talerzyk na obrączki.

Chyba dziś pójdę do pracowni, zobaczyć co w piecu słychać ;o)

Urlop

2011-03-11T17:48:00.001+01:00

Jadę na długo wyczekiwane nartowanie.
Do zobaczenia za tydzień.
Jak pogoda dopiszę, to będą nie-ceramiczne zdjęcia.

A teraz idę do najbardziej nielubianego etapu wyjazdów - pakowania się. :o/

90 cm - C.D.

2011-03-08T12:09:00.001+01:00

Wczoraj skończyłam lepić wazon.

Uzyskał ostateczny kształt i teraz będzie sobie sechł spokojnie przez nikogo nie niepokojony, a ja zaczynam szukanie idealnego zestawienia kolorów.

Szkliwa krystalizujące

2011-03-05T16:19:00.004+01:00

Kafle to dobry pretekst do próbowania nowych szkliw.
Tym razem mam też nowy stempel i nowy motyw na kaflach.
Nowe szkliwa to Kristalweiss i Sodolith.
Trudne.
Jeszcze trochę czasu upłynie zanim dobrze wyczuję idealną grubość, ale bardzo mi się podobają, więc nie ustanę w próbach.
Białe lepiej wyglądało przed poprawkami, a ciemne - po drugiej warstwie zyskało.
Z czerwonym efektem oba niezbyt się lubią.
Kafli było cztery, ale jeden ciemny się stłukł.
Bywa.

Zrobienie zdjęć tak, aby unaocznić efekty w całej krasie też nie było łatwe.

Triumf owiec

2011-03-05T15:51:00.002+01:00

Wczoraj kupiłam tę książkę na prezent i tak zajrzałam na chwilkę w autobusie.
I mnie pochłonęła (zupełnie jak pierwsza część).
I czytałam wczoraj do zaśnięcia.
I czytałam dziś od przebudzenia do końca.
Po prostu musiałam się dowiedzieć w kim ukrywa się Garou.

Także ten tego - jak macie trochę wolnego czasu i nikt Wam nie będzie przerywał, to polecam.
W sumie obie.
I żeby nie było tak do końca nie na temat, Stado:

Pierwsza w górnym rzędzie i ostatnia w dolnym są poszkliwione pięknym perłowym szkliwem, ale słabo to wyszło.

Lejemy po raz drugi.

2011-02-27T20:52:00.017+01:00

Psim swędem załapałam się na kolejne zajęcia z masy lejnej.
Bo w tym roku tylko pokazówka - raz dla każdego chętnego.
Na poważnie zajęcia ruszą od września.
Ja już zaklepałam sobie miejsce :o).

Tym razem się spóźniłam i dla mnie została tylko duża misa.

A poza tym były eksperymenty - ten nawet wyszedł ;o)

A glinę z misy wylałam na siebie przy opróżnianiu formy ;o)

Mam już trochę pomysłów na lanie :o)

90 cm

2011-02-24T19:23:00.001+01:00

Walczę.
To dobre słowo.
3 zajęcia za mną, a końca nie widać.
A co ma wyjść?
Wazon.
Na zamówienie :o)

Zdjęcia zrobiła Joanna, bo jej się spodobało jak walczę ;o)

Talerz zimowy

2011-02-09T17:52:00.002+01:00

Jeszcze będzie poprawka - muszę dokupić szkliwo - ale pokazuję pierwsze efekty.

I zgłaszam go w szranki. :o)

P.S. pokazywałam go już przed wypałem.

Czerrrrrrrrwona patera

2011-02-07T22:31:00.001+01:00

Ufff.
Wyszła.

Zdjęcia okropne, bo z maupy i z fleszem.
Może uda się zrobić lepsze zanim patera trafi do nowego właściciela, ale wierzcie na słowo - czerwień jest przepiękna!

27 x 27 cm
wys. 5 - 9 cm
szkliwo: Mohnrot 7967

[edit]
niby lepsze zdjęcia, ale bez przekonania ;o)

Pozdrowienia z Warszawy

2011-02-07T20:03:00.010+01:00

Pogoda sama zachęcała, żeby ruszyć się z domu :o)

Po raz pierwszy miałam okazję podziwiać oświetlenie PeKIN-u

Pozdrawiam!

Rękoczyny # 12 Anity - serce

2011-02-04T14:03:00.000+01:00

Postanowiłam wziąść udział w wyzwaniu Art Piaskownicy.

Z moimi ceramicznymi serduszkami :o)

Lejemy!

2011-02-02T18:56:00.000+01:00

W niedzielę zaczęłyśmy przygodę z masą lejną.
.Trochę na hurra, trochę z obawą co nam wyjdzie, ale pełne energii i wiary w sukces polałyśmy!

Masa lejna "we wzorki":

Super - profesjonalny sprzęt do mieszania: :o)

Lejemy!

Polane z górką...

Czekamy aż gips swoje wypije...

Wylewamy:

Moje jajo: ;o)

Kubeczek wyciągany z formy:

Miseczka "we wzorki":

Baranek - Joda: ;o)

Za miesiąc CDN. :o)

Próbkowanie - kafelkowanie

2011-01-27T10:04:00.001+01:00

Czyli testy szkliw na kafelkach - podstawkach.

legwan i żółty efekt - żółty pociemniał

turkus krakle Botza (już pokazywany) - perfekcyjnie!

Astra (ciemniejsza niż na próbce w sklepie) i czerwony efekt - dziwnie zbladł.

Legwan i czerwony efekt - na połączeniu pojawia się błękit.

Oliwkowa zieleń - płynie, ale nie tak bardzo jak się spodziewałam

Butelkowa zieleń - płynie, ale nie tak bardzo jak się spodziewałam.

Legwan planuje jeszcze spróbować wewnątrz misy, żeby zobaczyć jak popłynie.

Apel...

2011-01-25T21:01:00.005+01:00

Wprawdzie czytelników nie mam zbyt wielu, ale może trafi się ktoś, kto jeszcze nie wie co zrobić ze swoim 1% :O).

Szanowni Państwo!
Zwracamy się z gorącą prośbą o przekazanie 1% podatku dla naszego syna Patryka. Nasze dziecko przyszło na świat z uszkodzonym ośrodkowym układem nerwowym i jego rozwój jest opóźniony. Stan zdrowia Patryka wymaga intensywnej wielokierunkowej rehabilitacji. Koszty terapii są znaczne, nie wszystko pokrywa NFZ i dlatego musimy korzystać z prywatnych konsultacji i zajęć. Pieniądze te pozwolą nam sfinansować dodatkową terapię u specjalistów oraz wyjazd na turnus rehabilitacyjny.
Wystarczy, że na końcu zeznania podatkowego podacie Państwo wysokość zadeklarowanej kwoty (nie więcej niż 1% podatku należnego) i wpiszecie nazwę fundacji: Dolnośląska Fundacja Rozwoju Ochrony Zdrowia nr KRS: 0000050135.
* PIT28 blok M
* PIT36 blok O
* PIT36L blok N
* PIT37 blok H
Aby pieniądze trafiły na konto Patryka należy podać hasło subkonta "JARMUSZ" w rubryce "Informacje uzupełniające" znajdującej się bezpośrednio pod rubryką o przekazanie 1% podatku:
* PIT28 rubryka 133
* PIT36 rubryka 309
* PIT36L rubryka 109
* PIT37 rubryka 128

Jeśli ktoś chciałby nas wspomóc dodatkowo choćby najdrobniejszą kwotą, prosimy o wpłatę na konto: Dolnośląska Fundacja Rozwoju Ochrony Zdrowia Bank Pekao S.A. I Oddz. Wrocław 45 1240 1994 1111 0000 2495 6839 z dopiskiem: "darowizna na cele ochrony zdrowia JARMUSZ".
Z góry dziękujemy za wszelką pomoc i wsparcie.
Adelina i Wojciech

Rozważcie pomoc Patrykowi.

Rwana misa w indyjskie wzory stemplowane

2011-01-25T20:43:00.000+01:00

Misa w stylu Nandy :o).
Glina brązowa bez szamotu i turkusowe szkliwo.
ok. 28 cm średnicy i ok 8 cm wysokości.

Czerwona poświata od bluzki, w której robiłam zdjęcia.
Upsss.

A Bug...

2011-01-23T22:27:00.000+01:00

...podtapia, łąki, pola i domy.
I znów jest smutno i jeszcze zapada zmrok.

Winter wonderland

2011-01-23T22:22:00.009+01:00

Pojechaliśmy na wschód aby babcię i dziadka uściskać osobiście z okazji ich święta.
A po drodze złapała nas zima.
Tylko trochę smutna, bo bez słońca.

Zakupy...

2011-01-14T21:50:00.001+01:00

Co najbardziej uszczęśliwi kobietę?
Zakupy!!!
Na poprawę humoru po złych wynikach RM poszłam po szkliwa:

do raku R11 złote

Kristalweiss 8070 (T)

Mohnrot 7967

Sodolith 8150 (T)

Zieleń ekwadoru - 410334

Będę testować w najbliższym czasie. :o)

Zdjęcia pochodzą ze strony sklepu, w którym zrobiłam zakupy czyli ceramiq.pl

Lata mi się chce...

2011-01-14T21:39:00.000+01:00

...na plażach Zanzibaru ;o)

Ballada...

2011-01-14T21:25:00.006+01:00

Właśnie się dowiedziałam, że jest teledysk!

2004: mydelniczki

2011-01-13T23:14:00.001+01:00

Z prac z 2004 roku mam jeszcze sfotografowane mydelniczki.
Wszystkie lepione z ręki.
Rozeszły się wśród znajomych.

Mydelniczka ze ślimaczków. Ceglasta glina plus szkliwa pracowniane (kto wtedy śnił o sklepach ze szkliwami ;o))
Seria mydelniczek z odciśniętymi liśćmi:

zielona na zamówienie - miała pasować do łazienki

I na koniec pierwsza mydelniczka - muszelka.
Wzór ten ulegał w czasie pewnym modyfikacjom i stawał się coraz bardziej praktyczny (nóżki i większe otwory)

2004: czekoladowa misa

2011-01-13T22:57:00.002+01:00

Kolejna staroć.
Jeszcze ją gdzieś mam ;o)
Misa lepiona z formy, wzór w środku wystukany kulką, szkliwo czekoladowo-brązowe. Pyszne!
Mieliśmy kiedyś takie w pracowni.
Obecnie jest niestety jaśniejsze ;o)

2004: wazonik lepiony z ręki

2011-01-13T22:55:00.001+01:00

Robię porządki na dysku i znalazłam kilka staroci.
Wazonik lepiony z ręki w 2004 roku (okropny krzywulec ;o))
Czerwona glina, wtarte szkliwo zielone.

Nowy rok, nowa glina, nowy kształt, nowy wzór...

2011-01-10T21:09:00.001+01:00

Tym razem kwadratowy talerz w zimowej odsłonie - z płatkami śniegu.
Czeka na wypalenie:

A plan jest, że będzie taki:

Na zdjęciach kafel - próbka.

Gdańsk baj najt...

2011-01-08T22:22:00.000+01:00

Poszliśmy sprawdzić jak oświetlony jest Gdańsk na święta.
No więc słabo.;o)
Ale to i tak nie odebrało mu urody.
Uwielbiam Gdańsk!

Zatęskniłam za morzem...

2011-01-07T23:30:00.017+01:00

...bardzo, bardzo, bardzo.
Dawno nie byłam nad Bałtykiem zimą.
Nadarzyła się okazja w postaci długiego weeknedu ;o) więc skorzystaliśmy i odwiedziliśmy morze. ;o)

witam się z morzem (foto baj maj mąż)
Zamarznięta plaża:

Żebraki ;o)

Idziemy z wami!

Molo po zmroku...

Naładowałam akumulatory bez dwóch zdań! :o)

Franz Ferdinand - Take me Out

2011-01-02T15:28:00.000+01:00

Usłyszałam w Trójce w sylwestrową noc i nie może się ode mnie odczepić ;o)

Witam w Nowym Roku :o)

2011-01-01T12:01:00.004+01:00

Było głośno, kolorowo i lokalnie - osiedlowo ;o)

Idzie Nowy Rok 2011...

2010-12-31T17:49:00.000+01:00

Oby był lepszy od obecnego! :o)

zdjęcie znalezione w sieci

Duża misa w brązach i beżach

2010-12-28T23:13:00.012+01:00

Ostatnia praca, którą skończyłam przed Świętami.
Na ostatnią chwilę.
Udało się, bo zamówiona jako prezent.
Już odebrana, więc mogę pokazać efekty.

Glina z Tułowic. Szkliwo brąz mat jedwabisty Carl-Jager + bezbarwne krakle.

Już nie mogę się doczekać powrotu do pracowni w nowym roku :o).

Błogosławionych Świąt!

2010-12-24T12:00:00.002+01:00

Wieniec adwentowy

2010-12-09T22:35:00.001+01:00

Zainspirowana wpatrywaniem się w bloga Floralne Przeobrażenia wymodziłam wieniec adrwentowy.
Chwalę się.
A co!
;o)

W pełnej krasie.

I po ciemku.

Noc Mandarynkowych Lampionów

2010-12-09T22:15:00.001+01:00

Lampioniki zobaczyłam u Ewy z Point of View i się zachwyciłam prostotą i urokiem.
Kupiłam więc kilo mandarynek i zabrałam się za ćwiczenia.
3 nadają się do pokazywania, a więc przyłączam się i ja do akcji p.t.: Noc mandarynkowych lampionów :o).

Świąteczna misa

2010-12-08T23:11:00.000+01:00

Lepiona na Święta dwa lata temu.
Co roku wyciągam ją i ustawiam w pokoju, żeby cieszyła oczy.
Czas pokazać ją też na blogu :o).

Glina szamotowa z Tułowic.
Średnica: cm.
Szkliwa efektowe i matowy brąz.
Pracochłonna w lepieniu i malowaniu ;o) ale efekt wart każdej poświęconej jej minuty!

Nic nowego...

2010-12-08T15:58:00.000+01:00

Zaniedbałam ostatnio bloga bardzo.
Nie jest tak, że nic nie robię. Ba, praca wre ;o)
Jednak moja "maupa w czerwonym" - jak pieszczotliwie zwiemy nasz aparacik - bardzo jest wybredna jeśli chodzi o oświetlenie. Dobre zdjecia tylko w pełnym słońcu. Sztuczne światło i chroniczny zmierzch to nie dla niej.
Także prace czekają na lepszą pogodę i leniwy weekend ;o).

Patera prawie okrągła

2010-11-23T12:16:00.000+01:00

Brązowa (zwana czarną) glina bez szamotu.

Szkliwa: beż efekt i bezbarwne.

Średnica ok. 27 cm

Trochę się wypaczyła przy drugim wypale,ale taka uroda tej gliny :o(

I na koniec moja nowa pieczątka - podpis w akcji ;o)

To prezent urodzinowy od Nandy. Bardzo dziękuję Kochana!

Dwie stare prace

2010-11-17T21:56:00.002+01:00

Robione naprawdę dawno, ale na blogu jeszcze się nie pojawiły.

Lampa w groszki z pleneru w 2006 r.
Glina biała szamotowa, szkliwiona bezbarwnym szkliwem, otwory - pomarańczowym. W komplecie kabel biały z wyłącznikiem długości 200 cm oraz żarówka mleczna o mocy 60 W.
Wymiary:
Wysokość: 27 cm.
Średnica: 16 cm.

I mydelniczka z odciskiem liścia z 2007 r.
Glina biała, szkliwiona. wymiary: 10,5 x 7,5 cm wys. 4,5 cm

Zachwycam się i polecam!

2010-11-17T14:51:00.000+01:00

Zobaczcie co stworzyły moje utalentowane blogowe koleżanki!

sukienki i spodenki

Zapraszam!

Candy u tu anya.es art

2010-11-10T14:16:00.000+01:00

Dzisiaj wysyp cudeniek :o)
W jeszcze jednym candy próbuję szczęścia.
Nie mogłam przejsć obojętnie obok takiego cuda!

Candy z potrzeby wnętrza

2010-11-10T14:02:00.000+01:00

I jeszcze jedna słodkość.
Nie mogłam się oprzeć tej cudnej broszce.
Mam nadzieję, że zdążyłam sie dopisać przed zamknięciem listy :O)

Słodkości u mi-ju :o)

2010-11-10T13:42:00.000+01:00

Takim cudom nie można się oprzeć :o)

Dlatego też i ja ustawiłam się w kolejne i liczę na szczęście ;o)

I zapraszam wszystkich na bloga mi-ju, bo watro pozachwycać się wytworami jej rączek. :o)

...i się wypaliło.

2010-11-07T13:51:00.000+01:00

To ta.
Jestem bardzo zadowolona :o).

Starsza siostra ukończona :o)

2010-11-06T12:33:00.014+01:00

To chyba uzależnienie :o)
W zeszłym tygodniu byłam w pracowni dwa razy poza cotygodniowymi zajęciami. Kończyłam szkliwienie starszej siostry. Dzisiaj przejeżdżałam w okolicach pracowni i nie mogłam nie wstąpić.
Na chwileczkę.
Zobaczyć czy moze coś się wypaliło...
No i jest!
Starsza siostra w całej krasie.
Efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania!

Glina szamotowa z Tułowic.

Szkliwa: plama oleju i beż efekt.

Starsza siostra - odsłona druga

2010-10-25T22:22:00.000+02:00

Szkliwię

Wolno mi idzie...