Ręcznik z kapturem dla dziecka

Kiedy Madame wyrosła mi z niemowlęcych ręczników z kapturkiem, zaczęłam
 poszukiwania większych ręczników dziecięcych. Niestety albo były takie sobie, albo nieprzyzwoicie wręcz drogie. Ale od czego wujek google. Przy pomocy internetowego tutorialu uszyłam dla córki ręczniki z kapturem z ręcznika kąpielowego i małego ręczniczka.

Proste i tanie, a jaka duma. ;o)

Przeplatana patera

Widziałam kiedyś na spotkaniach ceramicznych paterę wykonaną taką techniką.
Od dawna chciałam zrobić swoją wersję.
Nie jestem zadowolona w 100%, ale powiedzmy w 90%.
Za to plama oleju pięknie wyszła.
Dawno, dawno temu robiłam jej "snikpik", ale dopiero teraz doczekała się porządnych zdjęć.

(Nie moje) zdjęcia z Lanzarote.

Wyjazd już rozliczony.
Pamiątki i folderki poukładane.
Prezenty rozdane.
Zdjęcia przesortowane pobieżnie.
Piasek ze wszystkich córkowych kieszonek wysypany.
Zostało mi tylko ułożenie zdjeć w albumie.
Butelka wina z La Gerii czeka na wenę. ;o)

Czeka i  czeka i doczekać się nie może, więc na razie linkuję do zdjęć, które mnie zachwyciły i przekonały, że chcę TO zobaczyć na własne oczy.
Lanzarote w obiektywie Christiana Hansena:
Galeria pierwsza (2 części)
Galeria 2 (tutaj zdjęcia z podpisami)
Panoramy

Piękne, prawda?

Zakładam moje dancing shoes...

Nowy też podoba mi się. Bardzo.

10 WSC - relacja

 Okrągłe, 10 Warszawskie Spotkania Ceramiczne już za nami.
Pogoda nie rozpieszczała. Co rusz deszcz przeganiał zwiedzających, których było w tym roku sporo. A i po portfele sięgali chętniej niż w poprzednich latach (wg relacji wystawców). Ja też nie wytrzymałam i skusiłam się na malutkie ceramiczne kolczyki-sztyfciki pani Eli Bąk z naszej pracowni. :o)
Oczywiście Angoba miała swoje stoisko. Oczywiście zorganizowała pokaz raku (o którym osobny post). Pani Wiesia, Emilka i pan Andrzej stworzyli bardzo sprawny team. Oglądanie ich przy pracy było czystą przyjemnością. :o)
I krótka fotorelacja. 
Na początek "nasi" oczywiście, czyli stoisko Angoby:

Prace pana Andrzeja

koniki Asi Sambor

pod skrzydłami Angoby wystawiła się też pracownia ceramiczna z DK Kolorowa w Ursusie.

piękne talerze Kasi Wrony, instruktorki w pracowni DK Kolorowa i byłej uczestniczki zajęć w Angobie.

Niestety na zwiedzanie wybrałam się z córcią, która ciągnęła mnie za rękę i nie bardzo pozwoliła na robienie zdjęć, pogadanie i zapamiętanie/zapisanie nazw pracowni, których prace przyciągnęły me oczy.

Stoisko praktycznie na przeciw Angoby, zachwyciły mnie patery, a dokładnie sposób ich ozdabiania. Żałuję ogromnie, ze nie zapisałam żadnego kontaktu. Może ktoś pomoże?
Mam już namiar i nie uwierzycie! To pracownia ceramiczna Cerama Art Studio, którą zapoznałam, kiedy WSC odbywały się jeszcze na Polach Mokotowskich. W 2007 roku tak mnie zachwyciły ich projekty, ze najpierw obdarowałam serwisami kawowymi Ceramy dwie pary nowożeńców, a później zażyczyłam sobie ich serwis jako prezent ślubny. :o)

Artemisja miała swoje stoisko. :o)

Gliniane origami :o)

Ogród Sztuk i Rysio Grosz (mogłam chwilkę poodtykać jego piękne kubki).

Pierwsze stoisko przy bocznym wejściu. Piękne prace. Stałam, zachwycałam się (cudowne ogromne misy z koła) ale dziecko zdjęć sensownych nie dało zrobić. Namiaru tez nie mam. :o( Nie kojarzę z poprzednich lat...
Dzięki dobrej duszy, już mam namiar i polecam kliknąć: Jacek Paszkowski!

Duży namiot w czasie deszczu przygarnie okolicznych wystawców. ;o)  Stoisko zespołu szkół im. Jana Kilińskiego w Warszawie.

Stoisko Andrzeja Mędrka, który chowa się przed deszczem na stoisku powyżej. ;o)

Mini-stoisko z ceramiką armeńską Anaidy Ghazaryan.

Witraże na stoisku ICiMB.

Ceramiczny człowiek. Trochę straszny...

Na prawdę koronkowe były te prace. :o)

Zegar sfotografowany na stoisku Grzegorza Sołtyszewskiego (jeśli czegoś nie pomyliłam).

Urocze figurki na jednym ze stoisk.
[edit: odezwała się do mnie autorka tych pięknych prac, więc podaję namiar: Agnieszka Beer
Pracownia Zajęć Ceramicznych ul.Mokotowska 61 domofon 32 :o) ]

Ta patera mnie zauroczyła.

I ta też. :o)

Jak zwykle czas umilały nam mini-recitale muzyczne.

Wystawa na wodzie:

ryby to prace dzieci.

żywioły - powietrze. Praca ozdobiona techniką serigrafi.

 żywioły - powietrze. Niezwykła praca.

 I na koniec "topienie" rzeźby mojej instruktorki - Joanny Nodzykowskiej-Szarkowskiej.
Asi nie było na spotkaniach, bo zmogła ją choroba.

Chwalę się trochę i chwalę innych też :oP

Dawno, dawno temu, za górami, za lasami...
Nieeeee, blisko, bo tutaj na blogu, ale dawno (czasami mam wrażenie, że w innym życiu - mamy wiedzą o czym piszę :oP ) pokazałam miseczkę z muszelkami.
Od równie dawna jestem stałą czytelniczką bloga Strawberries from Poland i wielką fanką prezentowanych tam przepisów.
Kiedy więc autorka tego bloga zapytała mnie o miseczkę z muszelkami, nie było innej opcji i miseczka została zapakowana i powędrowała do Trójmiasta jako prezent i podziękowanie za te wszystkie pyszne dania, które dzięki przepisom Ani zrobiłam.

A dzisiaj, szperając na blogu Strawberries from Poland w poszukiwaniu pomysłu na obiad, odkryłam post, który też pojawił się dawno, a w którym ma miseczka wystąpiła (co stawia w nieco innym świetle moje wyznania, że jestem stałą czytelniczką, :oP ale doprawdy nie wiem jak ten post przeoczyłam!):

Zdjęcie oczywiście z bloga Strawberries from Poland. ;o)
źródło TU
Jeśli jeszcze jakimś cudem nie znacie tego bloga, polecam z całego serca.

O niespodziewanych spotkaniach...

Historia jeszcze ze starego roku, ale pojawia się dopiero teraz.

Gdzieś w grudniu, kiedy odbierałam poszkliwione porażki z gliny lejnej ;o) jedna ze nowych uczestniczek zajęć zaczepiła mnie i zapytała o podpis-pieczątkę, która widniała na dnie czerwonego-co-to-wyszedł-czarny wazonu.
Okazało się, że poznałyśmy się wirtualnie jakiś czas wcześniej na forumie, na którym bywam często i prowadzę również akcję zachęcającą do rozpoczęcia przygody z ceramiką, m.in. zamieszczając zaproszenia na różne imprezy w mojej pracowni. Zagadała mnie ona na owym forumie w temacie pracowni i zajęć gdzieś w czerwcu i od października zaczęła przychodzić.
Chciała tez mnie odnaleźć w świecie rzeczywistym. Przeczytała na blogu, że jestem w ciąży, ale jak na złość ;o) nie jestem jedyną ciężarną uczestniczką zajęć. Dopiero po pieczątce mnie rozpoznała.
Niesamowita historia, prawda?
Super było poznać osobę, którą udało mi się zachęcić do przyjścia na zajęcia i jeszcze się wciągnęła, bo cały czas chodzi. A do tego jak się okazuje, że jest to tak niesamowicie przesympatyczna osoba od której bije cudowna pozytywna energia, to nic tylko życzyć sobie więcej takich spotkań!

Niniejszym pozdrawiam Katarzynę!

Ufff :o)

 Zdążyłam!
Uff!
:o)
Skończyć drobny prezencik dla bardzo zdolnej fotografki.

 

 

 UF...

Triumf owiec

Wczoraj kupiłam tę książkę na prezent i tak zajrzałam na chwilkę w autobusie.
I mnie pochłonęła (zupełnie jak pierwsza część).
I czytałam wczoraj do zaśnięcia.
I czytałam dziś od przebudzenia do końca.
Po prostu musiałam się dowiedzieć w kim ukrywa się Garou.

Także ten tego - jak macie trochę wolnego czasu i nikt Wam nie będzie przerywał, to polecam.
W sumie obie.
 I żeby nie było tak do końca nie na temat, Stado:

Pierwsza w górnym rzędzie i ostatnia w dolnym są poszkliwione pięknym perłowym szkliwem, ale słabo to wyszło.

Rwana misa w indyjskie wzory stemplowane

Misa w stylu Nandy :o).
Glina brązowa bez szamotu i turkusowe szkliwo.
ok. 28 cm średnicy i ok 8 cm wysokości.

 

 

 

Czerwona poświata od bluzki, w której robiłam zdjęcia.
Upsss.

Zakupy...

Co najbardziej uszczęśliwi kobietę?
Zakupy!!!
Na poprawę humoru po złych wynikach RM poszłam po szkliwa:

do raku R11 złote

Kristalweiss 8070 (T) 

Mohnrot 7967

Sodolith 8150 (T)

Zieleń ekwadoru - 410334

Będę testować w najbliższym czasie. :o)

Zdjęcia pochodzą ze strony sklepu, w którym zrobiłam zakupy czyli ceramiq.pl